Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ

2 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ.....ΞΥΠΝΗΣΑ ΠΡΩΙ ΕΝΕΓΚΑ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ...ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ..ΑΝΟΙΞΑ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΗΡΘΕ ΚΡΥΟΣ ΑΕΡΑΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΛΗΜΕΡΙΣΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΞΥΠΝΑ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ.ΕΒΑΛΑ ΚΑΦΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΟΣΤ..ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ..ΠΟΤΕ ΚΑΦΕΣ ΜΕ ΑΔΕΙΟ ΣΤΟΜΑΧΙ...ΦΟΡΕΣΑ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΜΟΥ Κ ΕΦΥΓΑ.ΤΟ ΚΡΥΟ ΤΣΟΥΧΤΕΡΟ ΑΛΛΑ Η ΜΕΡΑ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΓΕΜΑΤΗ..ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΕΠΑΙΖΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΑ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕ..ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΥΛΗΣΑΝ ΚΑΙ ΗΡΘΕ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ.ΜΠΗΚΑ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΑΜΑΞΙ ΚΑΙ ΠΗΓΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.ΨΙΛΟΕΒΡΕΧΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΟΙΑΖΕ,ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΤΟ ΖΕΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ .ΑΤΥΧΙΑ.........ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΡΟΦΗ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΜΟΥ ΕΠΕΣΕ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΤΑΜΙ ΕΝΙΩΣΑ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ..ΕΙΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΕΙΚΟΝΕΣ...ΠΗΡΑ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΙΠΑ.....ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΣΩ..ΒΓΗΚΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΥΓΡΟ ΘΑΝΑΤΟ ΜΕ ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΤΣΟΥΝΙΕΣ ΚΑΙ ΘΛΑΣΕΙΣ...ΖΩ...ΑΧ ΤΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΖΩ....ΝΙΩΘΩ ΤΟ ΑΠΑΛΟ ΑΕΡΑΚΙ ΚΑΙ ΖΩ...